Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
denize giderken, köyde, yolda bulduğum her anda okuduğum bir kitap oldu. elimden bırakamadım. aktı gitti. yazarın notu olması güzeldi bazı açıklamalar getirmiş. okumasaydim ben her şeyi olduğu gibi kabul ederdim. kitabın ismini nerden aldığını çok merak etmiştim o da sonda yer alıyormuş zaten. psikoterapinin temelleri daha atılmadığı zamandan yazmış yazar ama sanki konuşanlar bendim, yaşayanlar bendim.
her yere yanımda taşıdım kocaman kitabımı. sahaftan 100tlye almıştım hem de bileti kullanılmamıştı. üniversiteye gelmeden önce planlanmıştım kitabı okuyup müzesine gitmeyi. nerdeyse üniversite bitiyor ben ancak hayata geçirdim hayalimi. çoğu kişinin aksine birçok yerde kemalden rahatsız oldum. çoğu yer bana tacizmis gibi geldi, pek çok yerde sinirlendim. karakterler mantıklı bir zihinle düşündüğüm için benim canımı sıktı. ama aşk biraz böyledir. inanmayana hep saçma gelir. hiçbir zaman tam manasıyla anlayamayacağım bir sevgi olayı bu. çok üzüldüm, hiç beklediğim bir son da değildi. müzesini de gezdim tam 1.5 saatte. hayatımın en tatmin edici muzesiydi. benim için yeri hep ayrı olacak bir kitap.
ayrıca kitabı "une belle histoire" şarkısı ile okuyup ait olduğu yerin burası olduğu düşündüm. şarkıyı ne zaman dinlesem hep kitap geldi aklıma. müzesinden sonra aranjmanı olan " kim ayırdı sevenleri" şarkısına da denk geldim. sözleri gerçekten kitap için yazılmış gibiydi. resmen iç gudulerimle kitabı doğru yere yerleştirmişim.
