Bir an kayboldun gibi ! yaşadım kıyameti
Yoruldun ama buldun ey kalbim emaneti
Yeniden su yürüdü dalıma yaprağıma
Bir bakışın can verdi kurumuş toprağıma
Çiçeğe durdu kalbim içtim parmaklarından
Göz çeşmem suya erdi sevda kaynaklarından
Bir aydınlık denizin sonsuz derinliğinde
Yüzüyorum gözünün yeşil serinliğinde
Bir ışık bir kelebek biraz çiçek biraz kuş
Yeni bir ülke yüzün ellerimde kaybolmuş
Soluğum bir kuş gibi uçuyor ellerine
Kapılıp gidiyorum saçının sellerine
Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar
Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar
Bir kurtuluştur o an çağrılsa senin adın
Sesin ne kadar sıcak sesin ne kadar yakın
Tabiat bir bembeyaz gelinlik giymiş gibi
Yüzüme kar yağıyor sanki elinmiş gibi
Sensiz geçen zamanı belli yaşamamışım
Sensizlik bir kuyuymuş onu aşamamışım
"Jülide biliyor musun, tam düşerken karşıma sen çıktın."
"Düşerken mi?"
"Evet."
"Karşına çıkınca ne oldu peki?
" Bir sürü şey oldu işte. Benim için büyük şans. "
Kitaplar insanları anlayabilirmiş. Ya da bir kitabı anlayabilirmişim. Beni saklayabilirmiş.
Bazı yerler var kitapta ve hiç düşünmeden okuyorum, susarak anlıyorum, biliyorum. Bu yerlerde kendimi buldum, sessizce okudum, sustum.
DüşerkenTarık Tufan · Profil Kitap Yayınları · 20188,5bin okunma