SonAlıntı
İşte her yıl böyle olur. Beş mayısı altı mayısa bağlayan gece Hızırla İlyas dünyanın bir yerinde buluşurlar. Onlar buluştukları an dünyadaki bütün yaşam durur, tekmil canlılar ölürler. Hemen sonra da daha gür, daha canlı, daha doğurgan dirilirler. Ve biri mağrıptan, birisi de maşrıktan kopup gelen iki yıldız gökyüzünün ortasında tokuşur, birleşirler. Birleşip ışık olurlar, yeryüzünün üstüne top top sağılırlar.
Ben öldükten sonra dünyayı ölümün çaresi olan çiçeğe boğmuşsun ne fayda! Ben gittikten sonra bir daha gelmem ki..."
İçini bilinmez acı bir korku, bir acıma sardı. Korktukça soluğu sıklaşıyor, dağa yukarı koşuyor, koştukça korkuyordu.
Ama can çıkmayınca umut çıkmaz.
Çoktan beri yemek mi, dert mi yediklerini bilemeyenler,