O kadar çok kendimle uğraşıyorum, yüreğimde öyle fırtınalar esiyor ki, diğer insanları kendi hallerinde bırakmayı yeğliyorum; keşke beni de kendi halime bırakabilseler.
Ama bütün bu olup bitenler hepinizin suçu; bu boyunduruğa girmem için beni ikna eden sizlerdiniz, ne övgüler yağdırmıştınız çalışma hayatına. Çalışma hayatıymış!
Başkaları, şu kadarcık güç ve yetenekle rahat bir kendini beğenmişlik içinde ortalıkta dolanabiliyorken, ben, gücüm ve yetilerimden ötürü kendi kendimi bitirecek miyim?