Anılar ısrarcıdır, çünkü bir noktada egemendirler ve (her anlamda) kontrol dışıdırlar. Başka bir deyişle, geçmiş kendiliğinden bugün olur. Anı bugüne muhtaçtır, çünkü Deleuze'ün Bergson'a dayanarak söylediği gibi, anının kendine özgü zamanı şimdiki zamandır...
Uzun bir süre boyunca yaşamdan ve tutkulardan tiksineceğim, sorumlusu sizsiniz. Hem zaten bütün insani duygular bu şekilde, neredeyse canavarca, tüyler ürpertici hayal kırıklıklarıyla sona ermiyor mu?
21.
Erik, meyveleri büyüdükçe, bazılarını kurutup —herhalde, saplarının su alma bağlantılarını keserek— atıyor. Her dalın bir meyve ‘kapasitesi’ var demek; çiçek dökmediğinden, ‘istiap haddi’nin üstünde meyvesi oldu; o da, döküyor, olgunlaştırmayacaklarını.
...Aslında bugün yenilmişti o, rövanşı oynanamayacağı ve gelecekte ne kadar parlak bir galibiyet kazanırsa kazansın asla acısı çıkarılamayacağı için de korkunç ve kesin bir yenilgiydi bu.