Sümeyye

Sümeyye
@_sa__
Âmennâ bi-ennehü
Umutla kurduğum ve mutluluk olduğuna inandığım şey yıkılıyor, parmaklarımın arasından parça parça dökülüyor da, ben onları tutamıyorum. Acılı bir küçük çocuk gibi duyguluyum.
Sayfa 99·Kitabı okudu
Edebiyat
Biz neyi düzeltecektik? İşlere bak, nereye vardı… Hiçbişeyi düzeltemedik, ama kendi yaşamımızı temelinden bozduk.
Sayfa 72·Kitabı okudu
Anı-Mektup-Günlük
Prensipli Ressam!
Düşmek, insanları en kolay, ençok güldüren bir harekettir. Nerden, nasıl olursa olsun, düşen insanlara gülünür. Buyüzden sirk palyaçoları ikidebir düşer düşer yuvarlanırlar. Düşen insanın mevkisi, kişiliği, kudreti büyük, yüce oldukça, gülünçlüğü de artar. Herhangibir insan düşerse, şöyle bir güler geçeriz. Üniformaları içinde, tören askerleri önünden haşmetle geçen bir kral düşerse, gülmekten kırılırız. Bu bir genel kuraldır ama, ben düşen insanlara hiç gülmedim. Onlara hep acıdım. Ama kendim düştüğüm zaman, gülmekten bitürlü yerden kalkamam.
Sayfa 29·Kitabı okudu
1000Kitap
Evet, dünyada yaşamak için zor zamanlardı. Duymuş olduğumuz bütün o altın vaatler, sarıldığımız o görkemli umutlar!
Sayfa 269·Kitabı okudu
1000Kitap
“Neden korkacağım?” “Neden mi? Cehennemde yanmaktan. Ruhunu kaybetmekten.”
Sayfa 52·Kitabı okudu
Edebiyat