Sadeceokur
@_sadeceokurr
Evli
Şu anda okuduğu kitap
Ahh Fugui..
Hayatta en büyük başarı yaşamaktır. Ne olursa olsun, hangi şartta olursa olsun yaşamak, yaşayabilmek..
Fugui kumara olan düşkünlüğünden dolayı bütün varlığını kaybeden ve sonrasında küçük bir kulübede kendisine verilen küçük bir toprak parçasında çalışıp hayatını sürdürmek zorunda kalıyor. Gençliğinde yaptığı hatalar sadece kendini değil anne-babasının eşinin ve çocuklarının da hayatına mâl oluyor. Eşi Jiazhen'a herşeye rağmen sevmekten vazgeçmediği eşi Fugui tarafından reva görülen hayat gerçekten üzücü. Kitabın başlarında Fugui'ye fazlasıyla kızarken sonralarda onu biraz anladığımı farkettim. Fugui de bir insandı evet gençliğinde hayale yaptı ama yaşanılan bütün acıların sebebinlarak onu görmekte ona biraz haksızlık olur gibiydi.
Satırlar arasında dolaşırken "bir insan bunca acıya nasıl dayanır, bunca acıyla nasıl yaşar?" diye soruyor insan. Yaşıyor işte, yaşamak denirse. Farkediyorum ki bazen yaşamak yalnızca hayatta kalmak.
Önce bütün mal varlığını sonra sırasıyla babasını, annesini, küçük oğlunu, eşini, kızını, damadını ve torununu kaybeden Fugui'nin yaşamı da böyle bir yaşamak, yalnızca hayatta kalmak..
Yu Hua'nın kullandığı çokca sade olan anlatımına rağmen duygu geçişleri ve duyguyu aktarımı oldukça başarılı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
~ALTI HARFLİ BİR TATLI~
Öncelikle Sevgili Şermin Yaşar'ın kalemine hayranım. Öyle bizden öyle içten ki.. Oluşturduğu karakterlerin kullandığı kelimeler, cümleler, toplumda kalıplaşmış söylemler, okurken sıcacık oluyor içimiz.
Bu eserinde de yine oldukça sade, içten ve bizden bir dili var.
Çok sevdiği eşini kaybettikten sonra eski kendisi olamayan ve evlatları tarafından görülmeyen hatta yok olarak var olması istenen Selime Teyze ve daha çocukken annesi tarafından terk edilmiş, ikinci evliliğini yapan babasının hayatına da fazla gelmiş, babaanne ve dedesiyle büyüyen onların kaybıyla da bir başına kalan genç kadın Meltem'in hikayesini okuyoruz. Okumuyoruz hatta onlarla birlikte yaşıyoruz, duygularını hissediyoruz, onlarla birlikte ağlıyor, onlarla birlikte kendimizi sıkıyoruz. Bazen Meltem oluyoruz bazen de Selime Teyze'nin yerine koyuyoruz kendimizi. Her iki hayattan da çıkaracağımız dersler var. Alacaklarımızı dolduruyoruz heybemize..
Genel anlamda çok severek okuduğum bir roman oldu fakat sonu böyle olmasaydı dedirtti. Selime Teyze'yi fazlasıyla merak ettim, onun hikayesi sanki biraz boşlukta kaldı.. Ama fazlasıyla da güzeldi.
İtikatsız, zannediyor ki çocuk anne baba isteyince oluyor; Allah isterse verir, istemezse vermez. İste o kadar. İstenmeyen insan yok dünyada, herkes istenmiş. Kimin nasibinde hangi bebek varsa o geliyor, kimin nasibinde hangi ana baba varsa o..
