Ben yokluğu yalnız bende sanırdım
Meğerse ne yokluk çekenler varmış
Derdimi herkesten fazla sanırdım
Yoklukla yaşarken ölenler varmış
Ey gönlüm sen benden neler istiyorsun
Mutluluk yetinmektir bunu bilmiyorsun
Neden şu haline şükür etmiyorsun
isyan ediyorsun…
O zamanlar Habib Baba adında bir Allah dostu yaşarmış. Etrafında, yaşlı fakir ve gariban biri olarak bilinirmiş. Uzun bir yolculuktan sonra İstanbul'a gelmiş. Yorgunluğunu atmak için bir hamam gelmiş. Ancak o gün 4. Murat’ın vezirleri kapatmış hamamı. Hamamcı Habib Babayı içeriye sokmak istemediyse de rica minnet hamamcıyı razı etmiş. Hamamcı, Habib Baba’nın ısrarına dayanamamış ve kendisine gösterilen odaya girmiş ve yıkanmaya başlamış.
Birazdan yine fakir bir genç hamamcının karşısına dikilmiş.
Ancak bu genç tebdil-i kıyafet içinde gelen 4. Muratmış.
O gün vezirlerinin hamamda, topluca alem yapacaklarından haberdar olduğundan "Vezirlerinin kendi başlarına nasıl eğleniğini, eğlenirken kendisinin arkasından söz söyleyip söylemediklerini..." merak etmiş.
Hamamcı padişahı tanımadığından; bu fakir gence de Habib Baba’ya söylediğinin aynısını söylemiş. "Bugün Sultan 4. Murat'ın vezirleri hamamı kapattılar. Dışarıdan müşteri alamam." Padişah da ısrar etmiş. "Ne olursun hamamcı? Kirli bedenle ibadetimi nasıl yaparım?" Hamamcı yine dayanamamış ısrara...
Habib Baba’nın yıkanmakta olduğu odayı göstererek, genç padişahın kulağına fısıldamış; "Şu odada bir ihtiyar yıkanıyor. Sen de sar peştemali beline, o odaya gir. Beraber sessizce yıkanın, bir an evvel çıkın. Aman gözünüzü seveyim vezirlerin varlığınızdan haberi olmasın." Sultan 4. Murat beline peştemalı sarıp Habib Baba’nın bulunduğu odaya girmiş. Usulca selam verdikten sonra yıkanmaya başlamış. Bu arada, hamamın büyük salonundan gelen tef, dümbelek, şarkı, türkü sesleri ortalığı inletiyormuş...
Habib Baba'nın gözü, genç hamam arkadaşının sırtına takılmış. Gencin sırtı pek bir kirli gibi görünmüş gözüne... Habib Baba, o kişinin tedbil-i kıyafet padişah olduğunu habersiz yumuşak bir sesle sormuş; "Evladım sırtın pek bir
“Bir insan hiçbir zaman hayallerinini yaşayamaz; her zaman standartlarını yaşar.”
Standartlarını yukarı çekmeye bak!
Şimdiki hayallerinin, standart olduğu bir karakter inşasına başla!