İsteriz ki bir hükmü olsun günahımızın,
hırsımızın, savurgan savaşlarımızın,
uyarı addederiz hatamızı.
Oysa ne ifade eder herhangi bir davranışımız,
karanlık gecenin ucundaki yeni kıyılara,
güzelim, günahsız sabahlara?
Resmi incelerken
nasıl böyle kendiliğinden sessiz
olabildiği doluyor zihnime. Nasıl böyle sus pus
ilerlediğimiz şu resmedilmiş gökler ve denizler içinde.
İyiliği bir resmin,
müzeden çıkarken beraberimde götüreceğim hediyesi,
varsın sessizliği olsun onun,
bir tas su gibi dolu ve suskun,