“Korkuyorlar
karanlıkta tüm marifetleri
Aydınlıkta uçamayan yarasa bunlar
Oyun düzen belli
Terazi bozuk , hileli
Yıkılmalı bu sömürü düzeni
Yeniden kurulmalı terazi
Kefeleri eşit tartmalı
Ozan dedi diyeceğini
Bedeline de razı
Ne de olsa “hayat dediğin yaşadığına değmeli...“
Genco Erkal yalnız değildir.
“Neyiz ki biz ?
İlk ışıkları görününce güneşin,
Kaparız tepenin göz kapaklarını —
Çam değiliz ki , kollarımız açık,
Ürpererek karşılayalım donuk ışığı .
Gölgeler kısalınca çıkarız ortaya ,
Açıklıktır, aydınlıktır aradığımız ,
Parlaklıkta bulur gücünü görüşümüz .
Tanımayız alacakaranlığı delen ,
Tepelerin arasından seçen bakışı.—
Kör olmuş ışıktan gözlerimiz.
Gündüz yarasalarıyız biz..”
“ Yaşam ,
yüksek anlamlılık yüklü ender tek anlardan ,
ve bu onların olsa olsa gölge görüntülerinin
çevremizde gezindiği , sayısız aralardan oluşur.
Sevgi , bahar , her güzel ezgi, dağlar ay, deniz—
her şey ancak tek bir kez tam yürekten dilegelir :
bir biçimde , söze tam olarak gelebilirse.
Çünkü bir çok insan bu anları hiç yaşamaz;
onlar , gerçek yaşam senfonisinin
araları ve duruşlarıdır ….” Nietzche
“Dolayısıyla hayatımız topyekün bir unutuş değil , aynı zamanda asla ,hele ki uyanık olduğumuz saatlerde hiç bilincinde olmamamız gereken bir hatırlayış aslında ..”