SILA
@_sonsahife
165 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Güney İtalya’dan Padova’ya Tıp öğrenimini sürdürmek için gelen Giovanni kalmak için seçtiği odanın karşısında dönemin ünlü bitki bilimci ve profesörü Rapaccini’nin bahçesiyle karşılaşacaktır. Ve bu bahçesin oldukça güzel ama zehirli olan kızı Beatrice ile. Hikayenin sonunda Giovanni çevreden gelen uyarıları dikkate alarak aklının mı sesini dinleyecektir yoksa kalbinin mi? Kendisini bu bahçenin esrarengizliğinden çıkarabilecek mi?
Kısa bir novella olmasına rağmen okuması keyifli ve merak uyandırıcı olan bu eser, bazı karakterlerin ve olayların yeterince derinleştirilememesi nedeniyle bütünlük açısından zayıf kalmaktadır. Konu bakımından dönemine nazaran ilgi çekici ve başarılı. Bunun yanı sıra bilim-kurgu ögeleri taşımakta ve bilimin kişinin kendi çıkarları doğrultusunda kullanıldığında ne gibi sonuçlar doğuracağını gözler önüne sermektedir. Güç belki de bazen en büyük zehirdir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Franz bir gün annesinin tavsiyesi üzerine annesinin eski bir arkadaşının işletmekte olduğu Viyana’daki Tütüncü dükkânına çırak olarak çalışmaya gitmek durumunda kalır. Bu dükkân tek bacağını cephede kaybetmiş yaşlı ve sahibi olduğu dükkândaki tüm tütünlerin tüm özelliklerini bilmesine rağmen hiç tütün içmeyen Otto Trsnjek tarafından işletilmektedir. Otto Trsnjek dükkânına ve müşterilerine çok önem vermekte, onların istek ve ihtiyaçlarını tek tek hafızasında tutmakta onlara kaliteli hizmet vermektedir. Tüm bildiklerini zamanla Franz’a da öğretecektir.
Bu dükkânın dikkatimizi çeken en önemli müşterisi ise psikanaliz biliminin kurucusu olan Avusturya doğumlu Yahudi nörolog Sigmund Freud’tur. Yahudi olmasını vurgulama nedenim bu hikâyenin Nazilerin seslerini hızla duyurduğu ve faşist, ırkçı eylemlerin kendini gösterdiği dönemde geçmesidir. Franz’ın hayatı artık bu küçük tütün dükkânında ve bu büyük Viyana kentinde geçmektedir. Franz burada yalnızca tütünlere dair değil hayata dair birçok şey öğrenecek ve zamanla kendisini tanıyacak, çocukluğun masumluğundan aniden sıyrılarak hayatın karmaşasında kendine roller bulacaktır.
Franz’ın bu hikâyede ilginçtir ki tek arkadaşı belki de Sigmund Freud olacaktır. Kendisine tütün sattığı için ünlü profesörle tanışma fırsatı bulmuş olan Franz, hikâyenin sonlarına doğru kendisinden “yakın dostum” olarak bahsedecektir. Franz bu hikâyede yalnızca dostluk değil “aşk” ile de karşılaşacaktır. Onun için yepyeni bir duygu ve yepyeni bir dünya olan Anezka… Hikâyede bildiğimiz tek yakını annesi ile zaman zaman mektuplaşacak ve bu mektuplarında onun dönüşümünü, hayatı anlamlandırma çabalarını, duygularını okuyoruz. Ve bunun dışında Sigmund Freud’un ona verdiği ilk ders olan rüyalarını not etmesine uyarak her sabah uyandığında not ettiği ve tütün
Yaşamın arka bahçesi kadar karanlık ve tüyler ürperten bir kitap. Hayat sadece göz önünde bulunan hikayelerimizden mi ibaret? Yaşamımızdaki kişileri gördüğümüz kadarı ile çözümlemeye çalışarak onlara yardımcı olabilir miyiz? Yaşamımızdaki kaç kişinin bilinçaltına erişebiliriz? Kendimizin bilinçaltı dünyasına hakim miyiz? Gerçekten eylemlerimizi ortaya koyma nedenlerimizi biliyor muyuz? Yoksa her şey gördüğümüz bir rüyadan mı ibaret? İşte bu kitap, zaman zaman rahatsız edici unsurları ile okumayı zorlaştırsa da bu soruları sormamıza vesile oluyor. Belki de duygu ve düşüncelerini ifade etmekte zorlanan, "hayır" demeyi bilmeyen, içe dönük kimseleri gördüğümüzde bunun yalnızca bir mizaçtan ibaret olmadığını altında muhakkak bir hikaye olduğunu okumamız gerekiyordur.
Hayatımız boyunca en çok kiminle konuşuyoruz, düşündünüz mü? Sanıyorum ki çoğumuzun cevabı aynı olacak. Evet, konuşmayı ve düşünmeyi öğrenmeye başladığımızdan beri kendimizle konuşuyoruz sık sık. Hem de konu ayırt etmeksizin. Herkesle her şey paylaşılmıyor çünkü bilirsiniz. Ama kendiniz öyle mi her şeyi anlat, her konu hakkında tartış itiraz etmez. Ah, canımız kendimiz. Aylin Balboa' da bu kitabında kendisiyle konuşuyor, öyle uzun uzun değil. Aklına takılanları kendine katıp öyle bir üstünden geçiyor. Üstelik anlatımı da mizah dolu. Eminim bizi güldürdüğü gibi kendisi de eğleniyor hayatı ele alış, avucunda tutuş tarzıyla. Yazar ile hoş bir sohbet etmişim de tatlı tatlı gülüşmüşüz gibi bir kitap. Okuyunuz efendim.
Yaşının ilerisinde, yaşamın gerisinde kalmış bir genç kadının kendisinden daha genç bir erkekle tereddütlerle dolu bir ilişki yaşamasını ve bu hikayenin hazin sonunu okuyoruz. "Siyah Gözler" benim nezdimde yeteri kadar tanınmayan ve okunmayan bir eser, söylemek isterim ki bu kitap özellikle yazarın hikayedeki heyecanı müthiş diri tutmasıyla çok başarılı bir kitap.
Takıntılı ve ıstıraplı bir aşkın nihayetinde nasıl sonuçlanabileceğine ilişkin mükemmel bir örnek teşkil edişi ve baş karakterin duygusal girdaplarının tahlili ile keyifli bir okuma sunan bu kitabı önermeden geçemeyeceğim.
