Sümeyye Dilekçı
@_sumymm
Şu anda okuduğu kitap
Turgut Uyar İkinci Yeni’nin öncü şairlerindedir, görevleri nedeniyle Anadolu ve kırsal kesim insanını yakından tanıyıp içinde bulunmasıyla memleket ve insanın gündelik sorunlara yer vererek hece kalıplarıyla şiirler yazmıştır başlarda. Sonrasında içerikten biçime yenilikler getirmiştir şiirlerine. Artan baskılarla artık bunalan bireyi ele alıyordu. Ve İkinci Yeni akımı uzak durulan bireyin sorunlarını sınır tanımayan bir tutumla aktarmaya başladı. Turgut Uyar’ın bu kitapta da birbirinden farklı şiirleri mevcut. Şiirin de insanlar gibi bir “çıkmaz” içerisinde olduğunu ifade eder. Hem İkinci Yeni akımının tarzı hem de Uyarın şiirlerinde yazdığı düzyazı ve şiir ayrımını ortadan kaldıran, uzunca şiirlerinin düzeni her okurun tat alamayacağı şekildedir, bir tat alabilmek için bu tür şiirlere ilgi duyulması gerekir. O yüzden bazı okurlara şiirleri anlamsız, çağrışım yapmalarını sağlayamayacak türdendir. Ama ilgi duyanların okuabileceği bir kitap tavsiye ederim.
Kendisinden en çok sevdiğim ve bana en yakın gelen şiirlerin bazıları; Göğe Bakma Durağı, Eski Kırık Bardaklar, Münacat, Aşk İçin, İyimser Bir Sonuç’a, Tomris Uyar İçin Bir Şiir Kurma Çalışması.
İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
Şu aranıp duran korkak ellerimi tut
Bu evleri atla bu evleri de bunları da
Göğe bakalım
‘TURGUT UYAR’
Reklam
Geldim gittim geldim bir şey bulamadım
üzüldüğüme ve yorulduğuma karşı
İnsan sevdikçe iyileşiyor artık anladım..
Önsözünde bahsedildiği gibi; Türk dilinin nice güzelliklerini, üstünlüklerini, inceliklerini, ahengini, ne kadar asil ve büyük bir milletin dili oluşundaki göğüs kabartıcı yücelikleri bu kitapta toplamaya çalıştıkları dile getiriliyor. Ve bize de Türk dilinin korunması ve yaşatılması gerektiğini çok net şekilde vurguluyor. Türkçenin nereye gittiğini görmek isteyenler için okunabilecek kaynaklardandır.
Türk milletinin üç kıta üzerinde imparatorluk kurduğu gibi Türkçede imparatorluk kurmuştur. Sayılı bazı diller gibi Türkçede imparatorluk dilidir. Her dil imparatorluk dili olmaz çünkü her millet imparatorluk kuramaz. İmparatorluk dilleri hâkim oldukları topraklardan nasıl vergi, baç, mahsuller alırsa kelimede alır. Aldıkları bu kelimeleri de millîleştirerek kendi kelimelerini yaparlar. Bütün kelimeler milli olamaz ama onun mimarisi ve sesi mutlaka milli olur. Ve imparatorluk dili olan Türkçemiz Özdil olmaz.
Türk dilini hor görmek, hakir görmek, terk etmek büyük bir gaflettir. Çünkü onlar Türk malı olmuş, Türk sanatlarıyla işlenmiş, Türk evine girmiş, duygularımızı işlemiş bu kelimeler bizimlerdir. Verilmezler, atılmazlar.
Ali Şir Nevai, Kaşgarlı Mahmut, Fahreddin Mubarekşah, Fuzuli, Yahya Kemal, Ahmet Haşim, Ömer Seyfeddin gibi birçok kişi Türk dili için, nice zorlu şartlar altında hizmet etmiştirler. Ama cehalet bunların hiç Türkçe yazmadıklarını dile getiriyor. Ve Türk dili için bu yapılanları önemsiz görüp Türkçeyi yıkmak için çalışanların önünü açıyorlar.
Kitaptaki o güzel söz:” Cehalet, geleceği düşünemez ki.”
Kelimeler şunun bunun uydurmasıyla oluşturulmuş boş kelimeler değillerdir. Kelimeler yaratılıp güzelleştirilen, canlı ruhlu ve musikili varlıklardır. Asırların biriktirdiği zengin ve renkli manaları içerir.
Türk milletini içinden yıkmak isteyenler önce dilini
