Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı hem aptallık,hem inanç devriydi hem de kuşku, aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi,hem umut baharı hem de umutsuzluk kışıydı, hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu, hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da öteki yana– sözün kısası, şimdikine öylesine yakın bir dönemdi ki, kimi yaygaracı otoriteler bu dönemin,iyi ya da kötü fark etmez, sadece "daha" sözcüğü kullanılarak diğerleriyle karşılaştırılabileceğini iddia ederdi.
Her satırından tecrübe aktığını ve sanki çok sevdiğim bir dostum, yakınım bana öğüt veriyormuş gibi hissettim. Öyle ki bazı cümlelerin derinliğini anlamamış bile olabilirim (: Arada açıp, okumam gerektiğini düşündüğüm cümleleri ile bitirdiğim kaliteli bir eser oldu..