Sedef
@_sunflower
Neden insanlar bu denli yalnız olmak zorundalar? Neden bu denli yalnız olunmak zorunda? Bu dünyada bu kadar çok insan yaşarken, her birimiz bir başkasından bir şeyler beklerken, neden bu kadar yalnızız? Ne için? Yoksa gezegenimiz, insanların yalnızlığından beslenerek mi sağlıyor dönüşünü?
Reklam
Puan vermedi·224 syf.·
2024 2. kitabı
Haruki Murakami'nin daha önceden başka kitaplarını okuduğumdaki hissettiğim o sessiz, dingin ruh halini bu romanda da hissettim.Yazarın kitaplarındaki bu yönü seviyorum çünkü sakinleştirici bir etki bırakıyor okurken, anlatımın akıcılığı ile bu etki de bütünleşiyor.
Yalnızlığı genelde sevsem de hikayedeki karakterlerin salaş şekilde süregiden yaşamı bir yerden sonra bana bir insana ihtiyaç duyacağım hissiyatını uyandırdı. Çünkü bizi hayata bağlayan şeylerden birisi, bir şeylerin varlığı. Fakat böyle bir düşünceye sahip olsam bile yalnızlığın da hayatın bir gerçeği olduğunun farkındayım..
Bir şekilde her birimiz hayatımıza devam ediyoruz, diye düşündüm. Ne kadar büyük ve ciddi bir kayıp yaşasak da, ne denli önemli bir şey elimizden alınmış olsa da ya da sadece üzerimizdeki deri aynı kalıp kendimiz tamamıyla farklı bir insana dönüşmüş olsak da, sessizce yaşamımızı sürdürüyoruz. Bizim için belirlenmiş zamanın sonuna doğru gittikçe yaklaşıyor, ardımızda bıraktığımız zaman dilimi uzaklaşıp kaybolurken ona veda ediyoruz. Gündelik hayatın sonu gelmez işini gücünü tekrar tekrar - bazı durumlarda büyük bir beceriyle- yaparak.
Sen de diğerleri gibi pek çok yanlış yapıyorsun. Yanlışların bazılarından kaçınsan da hata yapmaya meyillisin hala. Korkaklıktan, başkalarının ağzına düşmekten ya da bunun gibi bir şey yüzünden hata yapmaktan çekiniyorsun sadece.
Sokrates davetini reddetmesine dair Perdikkas'a şunları söylemiştir: "Oraya gelmiyorum, ona deyin ki, en çirkin ölüyle ölmeyeceğim." Bir başka ifadeyle, iyiliği kabul edemem, karşılığını verecek gücüm yok.
Reklam