Ben, dedi, okuduğum kitabın kahramanlarını sevmek isterim; onları dostum farz ediyorum, hep kendileriyle beraber yaşıyorum ve yanımdan ayrılmalarını istemiyorum. Onun İçin bir kitabın kahramanını… hatta pek çok sevmeliyim. Senelerce aynı kitabı tekrar tekrar okuduğum vardır. Öyle bir kitap arıyorum ki bütün hayatımda bıkmadan hep onu okuyayım.
Es’ad b. Zürâre’nin İslâm’ın bu dirilten mesajlarını ilk ulaştırdığı şahıs; çok sevdiği bir arkadaşı idi. Zaten Hidayet insanın sevdiklerine hediye edebileceği en önemli, en değerli, en kıymetli hediye idi değil mi ?