•rəna•
@_thecfr_
Azərbaycan Memarlıq və İnşaat Universiteti
Bakı
Bakı, 5 Kasım 2006
41 okur puanıEkim 2020 tarihinde katıldı
Kocaman bir dünya var kafasında, ama ben sadece bir dünya maketi görmekle yetiniyor gibiyim. Dışını görüyor, içine asla ulaşamıyorum...
Kimse bilmese de görmese de dünyada o kadar çok yalnız var ki. Sen, ben, biz, hepimizin içinde birer yalnız yatıyor.
İnsanın ruhu ilk defa iyi şeyler hissettiğinde, o iyi hisleri kaybetmenin
korkusunu yaşamaya başlardı. Ruhum öyle yorulmuştu ki kötü hissetmekten, ilk defa iyi hissettiğinde buram buram, “Bu hisleri kaybedemeyiz İzmir!” korkusunu bağırıyordu içimde. Haklıydı. Ben iyi hissetmeyi hak ediyordum. Ruhuma bunu borçluydum.
“Tamamdır. Ben buralardayım.”
Çevrimiçi... Yazıyor...
“Hep buralarda ol İzmir.” Gülümsedim.