Tuğba Bal
@_tugbabal
89 okur puanı
Ocak 2016 tarihinde katıldı
Okumak için geç kaldığım bir kitaptı benim için. Yazarımız dostluğu sevgiyi ne de güzel anlatmış. Bir mektup ancak bu kadar güzel yazılabilirdi diyorsunuz okurken, hem de dostuna yazılacaksa.
Ve yine bana ölümü hatırlatan bir kitap oldu. Ölümü çoğu mektupta hatırlaması ve hatırlatması hoşuma gitti. Eğer bir arkadaşınıza, dostunuza, sevdiğinize mektup yazacaksanız, evvela bu kitabı okumalısınız. Çünkü en güzel yazdığınızı sandığınız mektup bile bu kitaptaki cümleler karşısında sönük kalacaktır.
Reklam
• İnsan olan kişi, sonsuz olanın yaşam değil, hayat olduğunun farkındadır. Ölüm yaşamın sonudur, hayat hep devam eder..
Ölüm hayatımızın yalanlığını unutturan, her an her yerde hazır olmamız gerektiğini hatırlatan tek gerçek.
Bu kitabı okumaya başladığımda, çok fazla duyguyu bir arada yaşadım. Hayatta bu da mı oluyormuş dediğim çok yer oldu. Ne insanlar, ne yaşamlar, ne yaşamak isteyipte yaşayamamış insanların olduğunu gösterdi bana ve halimize ne kadar şükretsek az dedim. Deriz de, bunu her zaman söyleriz lakin bazen o da yetmez olur. Çünkü bencillik edip sadece kendimiz için şükrettiğimizde diğer insanların akıbeti değişmez. Onların da ellerinden tutup yaşamdaki hayatın güzelliklerini beraber yaşamalıyız. Zorda kalmış çaresizlere çare olmalıyız.
Bu kitapta çok acı var ve kimseden çare bulamayan insanların hazin sonları var. İşte böyle insanların ellerinden tutmalıyken bizim yaptığımız onlara deli muamelesi yapıp yanımıza bile yaklaştırmamak.
Bu kitap bana çok şey öğretti. Ölümü her zaman hatırlarım ama ne kadar az hatırladığımı da öğrenmiş oldum sayesinde. İmkanınız varsa alıp okumalısınız. Her insanın kitaplığında bulunması ve tekrar tekrar okunması gereken muazzam bir kitap...
