muhlise
@_uzlet
yersiz bir hüzne sahibim*
Lise 4
29 Ağustos
219 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hayaller ve hayatlar?
Aklını hayatı yapan ve hayalleriyle yasayan iki farklı insan.
Çok yakın olan iki bireyin arkadaşlığını inceliyoruz.
Yediğiniz içtiğiniz bir, kendinizle birlikte tanıdığınız, hayalleri bir olan,sürekli yanınızda ki birine güvenmek ne gibi sonuçlar doğurabilir? Ya da insanlara güvenmek, doğru bir eylem mi sorusuna cevap arasak daha doğru bir yol izlemiş oluruz. İnsanların güvenin kazanmak çok kolaydır. Lakin kaybetmek, başlı başına bir kabustur. Güvendiğin kişinin yaptıkları seni güvenmekten alıkoyar: peki hayat, hayatla da bağını keser mi?
Bazen hayatınızda önemli yere koydugunuz, yapmaz dediğiniz insanların: yapmaz dediğimiz her şeyi yaptığını görüyoruz. Beklenmedik yerden gelen darbe insanı sarsabiliyor, sarsmaktan öte yıkıma sebep olabiliyor. Kitabı ilk okuduğum zaman Freud'un mektubundan bir kesit anımsamıştim: 'fizik kurallarına göre; sırtını dayandığın bir nesne birdenbire giderse sende o yöne doğru devrilirsin.' Kitabın özeti niteliğinde olan bir söz olduğunu söylemek yerinde bir tespit olur.
İnsanların iyiligimiz için yaptığı şeyler bize daha çok zarar verebiliyor. İnsan burda ikileme düşüyor: cidden böylesi daha mi iyiydi, yoksa yaşayıp göremek daha evla mıydı?
Sağlıcakla Kalın.
'kitaplar ise yaramaz. insanın can yoldaşına ihtiyacı var. insan çıldırır kimsesi yoksa... insan çok yalnız kalırsa tozutur, hasta olur sonunda! '
Eksiklik.
Yarımın “bir”liği.
Esas olarak yarımın bir bütün ettiğinden bahsediyor İlhami Algör. İnsanların tek başlarınayken de bir bütün olduğunu, ikinci bir kişi olmadan da tam olabileceklerini
Kitap tam anlamıyla olmasa da şiirsel bir dil ile olay örgüsünü ve çeşitli konulardaki düşüncelerini harmanlayarak okuyucuya sunuyor; bu da dolaylı olarak deneme izlenimi yaratıyor.
Halil Cibran, bir kavram hakkındaki düşüncelerinden bahsederken onu yalnızca kendi başına değil, zıttıyla birlikte açıklıyor. Arada bir denge kuruyor. Ona göre biri olmadan diğeri tam manasıyla açıklanamıyor.
Örnek vermek gerekirse aşkın güzelliğini anlatırken, onun yürekte oluşturduğu sızıdan da bahsetmeden geçmiyor:
“Çünkü aşk taçlandırdığı gibi çarmıha da gerer sizi. Hem besler, büyütür hem de budar sizi.”
Yahut,
'Kimileriniz "Sevinç kederden büyüktür" derken, kimileriniz de "Hayır büyük olan kederdir" diyor. Oysa ben size diyorum ki, ikisi birbirinden ayrılmaz.'
Katmanlı bir anlatım sunarak okuyucuların farklı anlamlar çıkarmasına da ön ayak oluyor. Siz güzelliğe bakarken başka bir okuyucu o güzelliğin ardındaki katmanlarda dolaşıp kendine bir pay çıkarabiliyor.
Genel anlamda öğütsel bir anlatım mevcut. Tam manasıyla belirgin bir olay örgüsü yok. Halil Cibran, çeşitli konulardaki düşüncelerini hafif bir olay örgüsüyle okuyucuyu sıkmadan ortaya koyuyor.
Sağlıcakla Kalın.
Şükrü Erbaş...
Kederin, bekleyişin, özlemin şairi.
Şiirlerini okurken bazen “Ne var bunda, ben de söylerim.” hissine kapılıyorsunuz. Lakin büyük bir yanılgıya ilk adımı attığınızin henüz farkında olmuyorsunuz. Kurduğu her cümlede, yazdığı her mısrada tek bir anlamdan ziyade birçok şeyi bir araya topluyor ve sizin, içinizde oluşturduğunuz dünyada ona anlam vermenizi bekliyor.
Daha önce üç kitabını okudum. İki tanesinde eşinden net bir şekilde “Ömür Hanım” diye bahsettiğini hatırlıyorum. Bu kitapta ise “Ömür Hanım diyorum sonrasında Hayal...” mısrası ile eşine seslenişinin değiştiğini görüyoruz. Ben bunu kendi nezdimde şu şekilde yorumladım:
“Ömür”, bir şeylerin daha somut, elle tutulur olmasını andırıyor; “hayal” ise tam tersini. Ondan geriye kalan her şey uçmuş, geriye yalnızca toz zerresi kadar anı kalmış gibi.
Bir şeylerin üzerinden zaman geçtikçe elinizdeki elle tutulur gerçekler gittikçe azalır; geriye birkaç hayal ve anı kalır. “Tam olarak hatırlıyorum.” deseniz bile, hatırladığınız aslında olanlar değil, hissettiklerinizdir. Bu nedenle Ömür Hanım, zamanla Hayal Hanım’a dönüşüyor gibi geliyor bana.
Pek tabii bunlar naçizane benim fikirlerim; herhangi bir dayanağı bulunmuyor.
Sağlıcakla Kalın.
