Bir fetvâ kitabında şöyle söylenir:
"Birisi diğerine, 'bütün haklarını bana helâl et' dediğinde, o da 'helâl olsun, hiçbirini istemiyorum' dese, eğer o hakların ne olduğunu biliyorsa, hem hukûken hemde dînen o kimse o haklardan kurtulmuş olur. Ama bilmediği hakları için böyle söylemiş olsa, hukûken artık bir hak iddia edemez ama İmam Muhammed'e göre dinen o haklardan kurtulmuş olmaz. İmam Ebû Yusuf'a göre ise, dinen de kurtulmuş olur. Fetvâ da Ebu Yusuf’un görüşüne göredir. Çünkü el-Asl adlı kaynak kitabımızda, bize göre bilinmeyen hakların ibrâsı caizdir. *İbrâ (vazgeçme) ister birşey karşılığında, isterse karşılıksız olsun* denir.