" Ne bir kişi için prensip ve dürüstlüğün anlamını değiştirebilirsin ne de kendini veya beni, bencilliğin aslında sağduyu ve tehlikelere karşı, duyarsızlığın da mutluluğun güvencesi olduğuna inandırabilirsin. "
Yarın sonra yine yarın, yarın diyerek küçük adımlarla ömrün son hecesine kadar ilerleyecektir zaman. Ölüm yolunda ilerlerken bütün dünlerimiz, geçmiş günlerimiz, sersemlere ışık tuttu. Sön, kısacık mum, sön! Ömür bir yürür gölge; zavallı bir kukla ki sahnede salınıp çırpınarak saatini dolduruyor, sonra bir daha adı duyulmuyor. Bir aptalın anlattığı bir masal bu; sırf gürültü, patırtı; bir anlama geldiği de yok.