Bir balayında, bir de evliliğine ya da beraberliğine noktayı koyduğunda gideceksin Paris'e," demişti bir dostum. "Tek başınaysan eğer, ışıl ışıl bir yalnızlık çöker üzerine... Başka hiçbir yerde yaşayamazsın bu tür bir yalnızlığı."
Mazoşist bir yaklaşım, diye düşünmüştüm. Kendi içine doğru ağlayanların, gülümseyişlerinin kıvrımlarında hüzün biriktirenlerin yalnızlığa yaklaşımı... Gene de etkilenmiştim galiba.