Eski gülüşlerimi arıyorum
En saf, en temiz, en tasasız çocuk gülüşlerimi
Göğe uzanan ulu bir masal ağacının tomurcuklarında asılı kalmışlar
Erişemiyorum.
Yaşanmış düşlerimde yitirdiğim masum gülüşlerimi bir tek “O” indirebilir aşağıya
Bir tek o yüzümü güldürebilir yeniden
Ama yok!
Ölmüş!
Öyle diyorlar, inanamıyorum…”
Hep bir adım önde oldum benden, hep! Senden öcümü aldığımı düşündüğüm anda bile benden öndeydin. İşte gene karşıma geçmiş' Nasıl istersen öyle olsun' diyorsun. 'ama ben de sana öyle bir ceza veririm ki... ' Verdin! Bu yükle yaşamak cezaların en büyüğü değil mi? Senin ölümündeki payımı düşündükçe, nasıl soluk alabilirim ben? Yaşama nasıl umutla bakabilirim artık? Kendinle beraber beni de öldürdün Haşim.