"Ne çok yıldız var. Sanki birisi, içimizdeki yaraları tek tek toplayıp gök kubbeye dizmiş. Yaralar sancıdıkça yıldızlar parlıyorlar."
"Kimlerin yaraları?"
"Gökyüzünde hepimizin yarasına yetecek kadar yıldız var..."
Dünyanın bütün seslerini alıp götürdün Mezarından başka harf kalmadı ağzımda.
Yoruldum kalabalığın hayatından Yaşamak diye el çırptığım ne varsa Şimdi bir ölüm türküsü, bir hatıra yangını
Yalnızlık çark dönüyor üstümde.