Rahatımın kaçacağından korkarak bir sersemlik zırhının içine saklanmıştım.Artık kendimden utanıyordum.Birkaç kere ayağa kalktım.Aynaya bakmak,orada göreceğim zavallı çehreye tükürmek istedim.Bu kadarına cesaret edemedim.Kendi kendime:"Ne yapabilirdim?Elimden ne gelirdi?Ben kimim ki?" diyor, fakat yine kendim:"Hiç olmazsa kaçmazdın...Hiç olmazsa dinlerdin.Kim olursan ol...Dünyada kendisi için hiçbir şeyi olmayan bir insanın bile başkalarına yardım edecek bir şeyi vardır...Hiç olmazsa bir tek sözü..."diye cevap veriyordum.
En ince yerinde sözün,en içten
Gülüyorsun ya hani köpük köpük
Binlerce pencere açılıyor içime
Her camında bin altın güneş esen.
İplikince bir ışık yağmuruyla
Yıkanıyor yüreğimin el değmemiş yerleri
Bir ilkyaz göğü gibi sen öyle uzak
Güzellikler içinde dupduru gülümsedikçe.