İnsanları razı etmek hakikaten çok zordur. Amr ibn-i As (r.a), " Dostların çokluğu, alacaklıların çokluğu demektir. " derken bu hususa atıfta bulunmuştur.
Sevdiği insanı amel veya onun vesilesiyle bir başka hedefe varmayı elde etmek için sevmemektedir. Sevginin bu derecesi en yüksek ve en yüce olanıdır. Bu mertebedeki sevgide, sevilenin sevdikleri de sevilir hale gelir. "Bir gözden ötürü çok gözler sevilir." bu bağlamda bu zikre değerdir. Öyle ki sevilenin elbisesi de, ayakkabısı da sevilmeye başlanır.
İslam, "İnsanı yerin pis çamurundan göklerin yüceliğine, birbirine kulluktan, alemlerin Rabbine kulluğa, dinlerin zulmünden İslam'ın adaletine" davet ediyor
"İnsan küçük sonsuzluk ve büyük sonsuzluk denilen iki sonsuzluğun toplamıdır. Zayıf bir çöp dahi insanı yok edebilir. Ancak bütün dünya onu öldürmeye kalksa o kendi "katil"inden daha üstündür. Çünkü o öldüğünün ve kendisini kimin öldürdüğünün farkındadır. Oysa dünya yaptıgı işin farkında değildir."