Bize hiçbir şey yapmadılar, bizi tümüyle hiçliğin içine yerleştirdiler, çünkü bilindiği gibi yeryüzünde hiçbir şey insan ruhuna hiçlik kadar baskı yapmaz.
Başta ön yargıyla yaklaştığın bir kitabı ne kadar sevebilirsin ki?
Olaylar durağan olmasına rağmen beni etkileyen bir hikayesi var. Kitabı okurken ve bitirdiğinde ölüm diyorsun işte ölüm bir insana bu kadar yakın. Aslında sonunun bu olduğunu bildiğin halde bir anda alıp götürüyor ölüm seni. Kendini koyuyorsun o karakter yerine. Sevdiklerimin başına gelseydi ya diyorsun. Yahut kaybettiklerinin yerine koyuyorsun.
Eğilip doğrulan insanları, kürek seslerini, toprağın kokusunu ve mezar taşlarının ağartısını buzlucamın gerisinden görüyormuş gibiydim orada ağlarken. Dünya gözyaşlarımın içindeydi artık, dünya bulanıktı, dünya ıslaktı ve dünya kalın uğultular eşliğinde, etrafa buğular saçarak, hafif hafif titriyordu.