Kitap yine mükemmel bir Zülfü Livaneli eseri. Tek kelime ile en ‘lerim arasına girdi. Kitapta sosyal sınıf farklılığına sahip insanların yine aynı sorun etrafında buluşmasından bahsedilmiş. Kimi paşa torunu, kimi dağlı dedikleri mahallenin insanları, kimi de eskiden bu yana konaklarda hizmetkarlık yapan bir adam ve onun sonradan paraya kavuşan oğludur. Değişik bir olay örgüsü, inanılmaz sarsıldım sonucunda. Yine yapacağını yapmıştı Zülfü Livaneli.Leyla’nın evi Leyla’ya....
Güzel bir kitaptı. Başlarda biraz sıkıldım Zweig tadı vermedi gibi gelse de sonlara doğru saran bir kitap oldu. Ama Zweig kitapları arasında şiddetle tavsiye ettiğim kitaplar arasına girer mi düşünülür. Eğer Zweig kitaplarını okuyorsanız kesinlikle kitaplığınızda bulunması ve okumanız gereken bir kitap olduğu konusundan da şüpheniz olmasın...
Sevgili Dost,
Kim kazandı?
Hepsinden hızlı koşan mı? Çıtayı düşünmeden sıçrayan mı? Kelebek gibi kaçıp arı gibi sokan mı?
Kim kazandı?
Sabahlara kadar sınavlara çalışan mı? Yürüyenin elinden çantayı alıp kaçan mı? Güzellik yarışmasında “Kraliçe” olan mı?
Kim kazandı?
Yüzlerce kiloyu kaldıran mı? Yüzlerce kişiyi güldüren mi? İlk defa yüzerek Manş’ı geçen mi?
Kim kazandı?
Atom bombasını Hiroşima’ya atan mı? Everest’in ilk kez varan mı ? Doksanıncı dakikada maçı alan mı?
Kim kazandı?
Kitapları milyonlarca satan mı? Kafasıyla mermeri kıran mı? Sesiyle dünyayı ayağa kaldıran mı?
Kim kazandı?
İhaleyi “ aslanın ağzından “ kapan mı? Kepçeyi elinden bırakmayan mı? Atlı mı kazandı yoksa yayan mı?
Kim kazandı?
Kosovalılar mı, Sırplar mı? Maviler mi, Yeşiller mi? Kuzular mı, kurtlar mı?
Kim kazandı?
Odunlar mı, küller mi? Terziler mi, kumaşlar mı? Avcılar mı, kuşlar mı?
Kim kazandı?
Güller mi, surlar mı? Salonlar mı, kırlar mı? Değnekler mi, körler mi?
Kim kazandı?
Diriler mi, ölüler mi? Çobanlar mı, sürüler mi? Efendiler mi, köleler mi?
Kim kazandı?
Sevgili Dost,
Herkes kaybetti. Ölüm kazandı. Mezar taşlarına “ Huve’l Bâki “ kazındı.
— demiş A. Ali Ural. Kitapla ilgili söyleyeceklerim bu kadar.
Nasıl başladım nasıl bitti bilemedim. Her zaman ki gibi mükemmel bir Halil Cibran eseri. İki üç satırlık sözler tüm hayatımızı anlatmaya yetmiş. Yine dokundurdu hayatımızın her anına ellerini yazar.