Tanrım sen beni yaşıma uygun olmayacağını bilmeme rağmen, sırf birileri yorum yapsın diye 'aa bakın ben bu yastayım ama bunu yapıyorum' diyerek bir şeyler yazmaktan ve yazı bitince de altına yaşımı belirtecek yazılari yazmaktan uzak eyle. (Yazarken bile utandım tanrı affetsin)
"Öğ𝑟𝑒𝑛𝑚𝑒𝑘, 𝑧𝑖ℎ𝑛𝑖𝑚𝑖𝑧𝑒 ℎ𝑒𝑝 𝑦𝑒𝑛𝑖 ş𝑒𝑦𝑙𝑒𝑟 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑘 𝑑𝑒ğ𝑖𝑙, 𝑏𝑎𝑧𝑒𝑛 𝑏𝑖𝑙𝑑𝑖𝑘𝑙𝑒𝑟𝑖𝑚𝑖𝑧𝑖 𝑢𝑛𝑢𝑡𝑚𝑎𝑘 𝑑𝑒𝑚𝑒𝑘𝑡𝑖𝑟. 𝐺𝑒𝑟ç𝑒𝑘 𝑏𝑖𝑟 öğ𝑟𝑒𝑛𝑚𝑒; 𝑒𝑧𝑏𝑒𝑟𝑙𝑒𝑟𝑖 𝑏𝑜𝑧𝑚𝑎𝑘𝑙𝑎, 𝑦𝑎𝑛𝑙ış 𝑣𝑒 𝑙ü𝑧𝑢𝑚𝑠𝑢𝑧 𝑏𝑖𝑙𝑔𝑖𝑦𝑖 𝑧𝑖ℎ𝑖𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑏𝑜ş𝑎𝑙𝑡𝑚𝑎𝑘𝑙𝑎 𝑏𝑎ş𝑙𝑎𝑟. 𝑅𝑢ℎ𝑢𝑚𝑢𝑧𝑢 𝑚â𝑠𝑖𝑣â𝑑𝑎𝑛 𝑏𝑜ş𝑎𝑙𝑡𝑎𝑙ı𝑚."🏵️ 𝒦𝑒𝓂𝒶𝓁 𝒮𝒶𝓎𝒶𝓇, ℬ𝒾𝓇 𝓀𝒶𝓁𝒷𝒾 𝒦ı𝓇ı𝓁𝓂𝒶𝓀𝓉𝒶𝓃 𝒦𝑜𝓇𝓊𝓎𝒶𝒷𝒾𝓁𝓈𝑒𝓂🖍️
Duygu ve Düşünce
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çok çalışmadığım bir sınavı direkt büte bırakmak mantıklı mı? Vizem iyi Aa gelsin diye yapıyorum. Ama kafam karışık
Alıntı
“TURGUL !” DIÝDILER
(Düýş) Bir gije ýatyrdym tünüň ýarynda, Bir tört atly gelip: “Turgul !” diýdiler. “Habar biýrmiz saňa pursat jaýynda, Şol ýerde ärler bar, görgül” diýdiler. Nazarym ýetişgeç şol tört merdana, Köňlüm joşa geldi, başym gerdana, Şol wagtda bar idi iki diwana: “Durma, oglan, anda bargyl !” diýdiler. Şol iki diwana tutdy golumdan, Alyban gitdiler durgan ýerimden. Bir yşarat boldy anyň birinden: “Seýranda baryban durgul !” diýdiler. Olturypdyk, geldi iki pirzada, Gözünden ýaş akar, dili dogada, “Hüw, hak !” diýip çykdy alty pyýada, “Adam indi geler, görgül !” diýdiler. Bir tört atly geldi, bary sebzebaz, Asalary ýaşyl, aty teblebaz. “Mejlis halkasyny gurmaň beýle az, Adam köpdür, ulug gurgul !”diýdiler. Daşdan çykdy, altmyş atly gördüler, “Muhammet !” diýip, tamam garşy ýördüler, Saglyk-salamatlyk bir-bir sordular,
Kendini pskilog sanan zorbalar
Bir video gördüm kendini komik sanan bir kadın demiş ki videoda ; atlatın şu travmalarınızı yya! Anam şöyle yaptı babam böyle yaptı, iyi yaptı yapmış işte düzelmiyorlar ben düzeliyor muyum ki ailem düzelsin. Evet bir noktada söylenenler doğru ancak öyle aa hadi atlatalım ya bitti gitti diye bir şey yok. Seni dünyaya getiren ve bulunduğun yaşa kadar karakterini oluşturan, şekillendiren, tepkilerini dahi oluşturan tek etken ailedir. Ha peki ömür boyu aileyi mi suçlayacağız? elbette hayır. Zaten bir noktadan sonra artık kabulleniş ve çözüm arayışı başlar çünkü öğretilen şeylerin aslında olması gerekenler olmadığını kavramaya başlarsın. Bir gariplik, terslik sezersin hayır bu böyle olmamalı dersin ancak bu öyle hemen ya tamam yapmışlar işte ama geride kaldı unutayım gitsin denilecek bir durum değil. Ve kimsenin de bir başkasına fütursuzca bunları söylemeye hakkı yoktur. Bu basit gibi görünen cümleler dahi bir başkasına kendini yetersiz, aşağılık, hiçbir şeyi başaramamış biri gibi hissettirir. Kimsenin travması size dokunmadığı sürece sizi ilgilendirmez. İnsanlara öyle ekrana çıkıp da "ya bırak artık geçmişi, travmalarını, boşver takma" minvalinde cümleler kuramazsınız. Hele ki tavsiye istenmeden kesinlikle tavsiye veremezsiniz. Her insanın karakteri birbirinden farklıdır. Senin birkaç ayda atlattığın bir olayı başka biri 1 senede atlatabilir bu seni ilgilendirmez. Kimse kimsenin ekmeğini vermiyor her şey yeterince zorken hayatta kalmaya çalışan insanları yersiz ve şuursuz cümlelerle bu şekilde dibe çekemezsiniz. Ekran karşısına geçip, karşısındaki binlerce insanın ne yaşadığını bilmeden genel geçer, fütursuzca ahkam kesmek tam bir şuursuzluktur. Herkesin acı eşiği, psikolojik sağlamlığı ve hayat şartları bambaşkadır. Sizin için küçük bir tümsek olan şey, bir başkası için
Psikoloji