Nesta her şeyi görmesini engelleyecekmiş gibi başını eğdi. Sıcak, güçlü parmaklar çenesini kavradı, nasırlar tenine dokunuyordu.
Kafasını kaldırmasına izin verdi. Yaklaştığını fark etmemişti. Aralarında birkaç santim vardı. Sanki tüm o acımasız kelimelerle yaralanmış, ona doğru sürüklenen kendisi değildi.
Cassian çenesini hafifçe kaldırdı...
AAAAAA ÇILDIRIYORUM! İŞTE BU İŞTE BU YEEEEAAAAAH!
VE BEN NESTA'YA SADECE CASSİAN LAYKEN KATLANABİLİYORUM KAFAYI ÇILDIRMAK!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çocukken, diye devam etti, insanlar açlıktan ölürken, ben taşların altında yılanların izini sürüyordum, köpeğimle oynuyordum ve havada bir uçak gördüğümde yere tükürüyordum.
Onu sevmemin feci bir kaza olduğunu ben de söylüyorum, ama kendime de engel olamıyorum. Siz babamı sevmenize engel olabilir misiniz? Bende de aynı şey işte. Benim de onun da içimizde bir şey var, bugüne kadar orada olduğunu bilmezdim, ama orada duruyor ve onu sevmeme neden oluyor. Ona âşık olacağımı aklıma bile getirmezdim ama âşığım işte,” diye bitirirken sesinde küçük bir zafer edası vardı.
Sayfa 213 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu