Krallardan kendine halife ismini verenler, topluma ait mallara konmuşlar ve böylece İslami esaslara göre mali bir siyaset izlemekten oldukça uzaklaşmışlardı. Böylece bir kesim alabildiğince zenginleşmiş, lüksün ve israfın içine alabildiğince gömülmüş, fakat diğer taraftan da fakirlik ve yoksulluk acımasızlık alabildiğince artmıştı.