Aleyna Ulus
@aailurophilee_
"Müsvedde hayatlar yaşıyoruz, öylesine ciddiye almadan, özenmeden."
NEÜ-TDE
Muğla.
14 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun kaleme aldığı Yaban romanı, tam olarak köy halkı ve aydının farklarını anlatıyor. Ancak roman sadece bir köy ve bir şehirlinin hikayesi değil. Bana kalırsa, Türkiye’nin modernleşme sürecinde halk ve aydın arasındaki kopukluğun da göstergesi sayılabilir.
Romanın baş kahramanı Ahmet Celal, savaştan dönmüş, şehirli ve eğitimli bir subay olarak köy hayatına uyum sağlamaya çalışıyor. Ben onun bakış açısından bakınca, aslında kendi hayatımda da zaman zaman yabancılaştığım bir dünyayı görüyorum. Ahmet Celal’in köylülerle kuramadığı bağ, sadece kültürel farklardan değil, aynı zamanda içsel bir mesafeden kaynaklanıyor. Köy halkı Ahmet Celal’i benimsemek, aralarına almak istemiyorlar. Onu yaban olarak görüyorlar. Yaptığı her şeyi, diş fırçalamak ya da traş olmak gibi basit gündelik olayları bile şüpheyle, şaşkınlıkla karşılıyorlar. Benim gözümde Ahmet Celal, halkı yargılamak yerine anlamaya çalışan ama bunu başaramayan bir insan olarak çıkıyor karşımıza.
Halk ve aydın çatışması roman boyunca öyle doğal bir şekilde anlatılmış ki ben okurken kendi içimde de anlamayan/anlatamayan durumu sorguladım. Köylüler Ahmet Celal’i anlamıyor, Ahmet Celal de köylüleri… Mesela köy halkının Milli Mücadele’ye bakışı, bence sadece bilgi eksikliğinden değil, aynı zamanda şehirli bir bakış açısının getirdiği sabırsızlıktan kaynaklanıyor. Ben bunu okurken kendi çevremde bazen farklı düşüncelere sahip insanlarla iletişim kurmakta zorlandığım anları hatırladım, fark ettim ki romanın gerçek gücü, bu empatiyi okuyucuya hissettirmesinde. Ancak Ahmet Celal’in de kabullendiği gibi, köylünün hissettiği bu yabancılaşmadaki, bağnazlıktaki asıl sebep ise eğitimsizlik, aydın halkın köy halkına gerekli bilgileri aşılayamaması.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
10/10
Beğendi
Jane Austen'in Gurur ve Önyargı romanını okurken en çok Elizabeth'in kıvrak zekası ve özgür tavırlarını sevdim. Darcy'i ise başta pek sevemesem ve fazla ukala bulsam da gururunu, kibirini bırakıp değiştikçe ona da ısındım. İki karakter de birbirlerine ayna olarak birbirlerini değiştirip ön yargılarından kurtulmalarını sağladılar. Başta ne kadar imkansız da görünse ikisinin birbirlerine bağlanıp gururları yerine aşklarını seçmeleri çok güzeldi. Aşk ve Gurur romanı bana ikili ilişkilere aceleci yargılara değil, sabırla ve anlayışla yaklaşmak gerektiğini hatırlattı. 
Anna Karenina 
Jane Austen
Anna Karenina Jane Austen
Necip Fazıl Kısakürek’in Bir Adam Yaratmak isimli tiyatro oyunu, bir sanatçının yazdığı eserle yüzleşmesini ve bu yüzleşmenin onda açtığı yaraları anlatır. Sanatçı, kalemiyle yarattığı dünyanın içerisine sıkışır. Yazdığı dünya, aslında onun dünyasıdır. Baş kahraman da, sanatçının ta kendisidir. Ben bu eseri okurken “İnsan kendi düşüncelerinin esiri olabilir mi?” diye düşündüm. Ölüm korkusu, kader karşısındaki çaresizlik ve insanın içinden çıkamadığı yalnızlık çok güçlü bir şekilde hissediliyor. Bana göre oyun, sadece bir yazarın dramı değil; aslında hepimizin zaman zaman yaşadığı “kendini sorgulama” hâlinin sahneye taşınmış hâli. Hem çok düşündürücü hem de çok etkileyici bir eserdi.
Bir Adam Yaratmak 
Necip Fazıl Kısakürek
Bir Adam Yaratmak Necip Fazıl Kısakürek