Konuşmaya ne lüzum vardı? Bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahlukları, birbirlerinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu.
Herhangi bir mesele üzerinde durup düşünmeye alışmamış olan kafası, yükünü atmak için bir insana muhtaçtı ve Şahinde, Selahattin Bey'i farkında olmadan, yalnız bunun için: Herhangi bir şeyi düşünmeye mecbur kalmaktan kurtulmak için bekliyordu.