Mutluluk kör edicidir. Mutlu insanlar kötü birer psikologtur. Ama endişe insanı temkinli yapar. Algılanan tehdit duyuları keskinleştirir,insan kendini her zamankinden daha fazla korumaya alır.
Ne var ki artık mutluluğun nasıl bir şey olduğunu bilmediğini fark edince panikledi. Mutluluk, çocukluğunda öğrenip artık unuttuğu bir yabancı dil gibiydi.