Abdullah ç.

Abdullah ç.
@abcevik
kendimden kurtulmak için gölgemi koridorda astım
... Ya kitap almayı, 'şık' bir aydın davranışı saydığı için, satın almasına alıyor ama okumuyor, çünkü 'vakti yok, fazla meşgul'; ya da aldığı kitabı iyi niyetli bir okur gibi okuyor ama anlamıyor! İkinci sebep elbette çok daha vahim, çünkü okuduğunu anlamayışı, onun ahmaklığından değil, kitabı hayatına gerçek manada entegre edememiş olmasından; başka deyişle, kitapla hayatın bir ve aynı şey olduğunu idrak edemeyişinden!
Sayfa 202
Edebiyat
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
herşeyi birden istemek!
tekrar loş yalnızlıkların en dibindeyim sararmış yaprakların usulca savrulduğu köprüler yıkıldı artık kendimleyim parmak uçlarımda ölümün soğukluğu
Sayfa 71
Edebiyat
dede efendi'nin mâhur bestesi
Gördüm bugün cânân-ı dil Cânımda tâze cân-ü dil Ettim Yine seyran-ı dil
lümpen entel takımının boyun bağlarına...
Gerçeklik Savaşı'nın 'fedailer mangası'ndan toplumcu şairler, artık hiçbiri yaşamıyor; onları 'yaşatmak', genç 'toplumcu' sanatçılara düşmez mi? Düşmesine düşer de, günümüzün 'toplumcu' geçinen sanatçıları, nedense, Üçüncü Yeni'nin 'sirkinde' palyaçoluk etmeyi tercih ediyor.
Sayfa 46
Edebiyat
Belki de ölüm dediğimiz şey böyledir. Tül kadar ince ve bulanık bir zarın arkasında gizlenmek, oradan etrafı dinlemek, görmek, oradan sevdiklerine hasret çekmektir.
Sayfa 167
Edebiyat