Necip Fazıl Kısakürek’in otobiyografik ve tasavvufi nitelikteki eseri "O ve Ben", yazarın iç dünyasındaki büyük ruhsal dönüşümü ve hayatının en radikal dönüm noktasını gözler önüne serer. Kitaptaki "O" ifadesi, Necip Fazıl’ın hayatına yön veren mistik rehberi Seyyid Abdülhakîm Arvâsî Hazretleri’dir; "Ben" ise yazarın ta kendisidir. Necip Fazıl’ı gerçekten anlamak ve derinlemesine tanımak isteyen herkesin bu eseri okumasını tavsiye ederim.
"Dervişler, olaylardan çok olayların ardındaki gerçeğe ve esrara eğilirler. Yani faturayı başkalarına kesip tatmin olmayı tercih etmezler başkalarını suçlamazlar.
1925'ten önce dervişlik tasavvuf hayatının içinde olan erbabın bir kısmı kalemi bıraktı, sohbetle yetindi. Bir kısmı sohbeti terk etti, yazıp çizmeyi görev bildi. Bir kısmı da hiçbir alanla ilgilenmedi.
1930'lu 40'lı yıllarda yıllarla birlikte matbuat aleminde yeni bir nesil göründü bu asrın başında yetişen Gönül adamlarından feyz alan ve tasavvufi kültürün içinde yetişen insanlar: Mesela Abdülhakim Arvasi'nin yanında Necip Fazıl. Abdülaziz Bekkine'nin yanında Nurettin Topçu, Ahmet Remzi Akyürek ile Sadettin Evrin. Kenan rifai ile Semiha Ayverdi.
Bu insanlar Şeyh olmamalarına rağmen eserlerinin temel örgüsü tasavvufi neşve ile örülmüştü. Bu şahsiyetler; hikaye, roman, deneme, şiir, hatırat, fikriyat türü eserler de kaleme alsalar aşk merkezli bir hayatı anlatıyorlardı. Tasavvuf merkezli bir tefekkürü topluma sunuyorlardı, ahlak merkezli bir dünyanın hasretini çekiyorlardı. İnsanın bâtıni şifresine hitap ediyorlardı. Başka bir ifade ile dergahlarda anlatılan tasavvufi kültürü Yeni bir tarz ve usulle insanları arz ediyorlardı.
Bu alanın en velut yani doğurgan, üretken abide şahsiyetlerinden biri de Samiha Ayverdi idi.
Ilk baskısı 80 sene önce yapılan Yaşayan Ölü eseri Leyla'dan Seniye ye Seniye'den Leyla'ya yazılan mektuplarla, insanların ruh fotoğrafları çekilmektedir.
Aristokrat bir ailede büyüyen Kibirli ve şımarık bir öğretmenin Leyla'nın hayatı etrafında şekillenen roman ismini tasavvufi eğitim için kullanılan ve insanın tekamülünü anlatan ölmeden önce ölmek hikmetinden almaktadır. Tasavvuf klasiklerinde açıklanan terimler bu eserde bir roman üslubu ile insana aktarılmıştır."
Mustafa Kara Hocanın
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir insanın adı neden ölümünden onlarca yıl sonra hâlâ saygıyla anılır?
Seyyid Abdülhakim Arvasi’nin hayatını okudukça bu sorunun cevabına biraz daha yaklaştığımı hissediyorum. Sadece bir hayat hikâyesi değil; yaşanmışlıklar, mücadeleler ve ardında bırakılan derin bir tesir… Sayfalar ilerledikçe insan, dönemin ruhunu ve bu büyük şahsiyetin izlerini daha net görmeye başlıyor. 
Arvas 
Hayatı ve Hatıralarıyla Seyyid Abdülhakim Arvasi 
Ekrem Buğra Ekinci
Arvas Hayatı ve Hatıralarıyla Seyyid Abdülhakim Arvasi Ekrem Buğra Ekinci
Hayatı ve Hatıralarıyla Seyyid Abdülhakim ArvasiEkrem Buğra Ekinci · Arı Sanat Yayınevi · 201758 okunma
Hilmi Işık & Necip & Şahsım
Ben, Necip Fazıl’ın o içsel buhranlarında, entelektüel arayışlarında ve kalbini mutlak bir teslimiyete bırakma mücadelesinde kendi gençliğimi, kendi zihni karmaşalarımı buluyorum. Diğer yanda Hüseyin Hilmi Işık’ın hayatındaki o nizama, ilmi disipline ve sadakate bakıp kendi hayatımın dağınıklığını hizaya çekmeye çalışıyorum.
Abdülhakim Arvasi'nin bir tek bakışıyla hayatı değişen bu insanların yanında, ben bugün o büyük mirası kelimelerin arasından yakalamaya çalışan bir talibim.
Bu yazı Necip Fazıl’ın çığlığına, Hüseyin Hilmi Işık'ın sessiz ilmine ve Efendi Hazretleri’nin o ölümsüz nazarına karşı, bugünden, kendi dünyamdan gönderdiğim bir selamdır. "O ve Ben", beni de kendi içime doğru bir yolculuğa çıkardığı için artık sadece onların değil, benim de hikayemdir.
“Ve belki de tımarhanedeki deliler kursaklarındaki sırrı artık ağızlarından kaçıracak kadar ruhları zayıfladığı içindir ki,böyle demir parmaklıklı kümeslere kapatılmışlardı."
Liseden beri şiirlerine hayran olduğum ama bir kez bile bir kitabını okumak nasip olmadığı o eşsiz harika şairin Necip Fazıl’ın birinci ağızdan kendi anlatımıyla anlattığı hayat hikayesini okudum.Kitap rafta sırasını bekliyordu ama şu sıralar sevgili Çiğdem Hanım sürekli Necip Fazıldan bahsedince karar verdim ve kendime "ayda bir tane Necip Fazıl’ın kitabını okuyacaksın" dedim.
Bu bir şiir kitabı değildi daha önce sadece bir kere şiir kitabı okudum sıkılırım sanırım okuyamam bilemiyorum o yüzden belki de bu yaşa kadar hiç okumadım. Ama kitap fuarında gezerken bu kitabı almıştım ve rafta duruyordu iyi ki de almışım.
Kitapta çocukluğundan, haylazlığımdan, yaşadığı evden,kuzenlerinden farklı olarak hafızanının güçlülüğünden,ilk şiirini 17 yaşında yazdığı için öğretmeninin onu küçümsemesinden ve daha sonra kendisinden özür dilemesinden ve bir çok şeyden bahsetmiş. Kitabı iki bölüme ayırmış O’nu tanımadan önce ve tanıdıktan sonra diye. En saf haliyle kendisini dışardan bir gözün gördüğü perspektiften anlatmış. Okurken sanki bir anı defteri ya da bir günlük okuyor gibisiniz. Daha sonra yolların Abdülhakim isimli büyük bir zat ile keşisiyor ve şiirleri, yazıları islami ölçülerde olmaya başlıyor. Önceden kendisini öven yazarlar ve şairler onunla olan bağlarını koparmaya başlıyor. Görüşlerinden dolayı sürekli hapse girip çıkıyor. Onu okyanusta bir damla kadar tanıyabilmenin sevincini yaşıyorum iyi ki okumuşum. Şiirlerini okumadan önce biraz hakkında bişeyler bilmek gerektiğini düşünüyorum. Mayıs ayının kitabı bu olsun Hazirana Allah Kerim
Otobiyografi türünde yazılan eser, hocasından önce ve sonra olarak iki kısma ayrılmaktadır.
Uzun bir süreç içerisinde tadını ala ala kitabı hissede hissede okumaya çalıştım. Anlamını bilmediğim kelimeleri not ettim. Çok büyük insan Abdulhakim Arvasi Hazretleri. Abdülhak Hamit Tarhan hakkındaki ince düşüncesi de beni çok etkilemişti. Necip Fazıl'ı Necip Fazıl yapan hocasına ve onun gibilere saygı ve muhabbet ile.
Allah şefaatlerine nail eylesin.
O ve Ben
O ve Ben