ayşe
@abgulec
"Aslana hamle, ceylana korkmak yaraşır," diye ben de belledim. Ama ceylan mıyım aslan mı onu bilemedim.
Akıl ermiyor, üstelik aklın da ermeyeni makbul. İnsanın tek makbul yeri çalışmayan ve "Neyse, bunlar bize göre değil," dediği yeri. Terazi bozuk, hafiflik ağır basıyor. Gerçeği, ağır diye o tünellerin yanından geçerken gördüğümüz koca kayaların yanına kaldırmışlar. Kırk yılda bir olur da yuvarlansın diye.
Kendini koyacak yer bulamayanın adı savaşçıya çıkacak.
Ölmekten korkuyorum, tavuklu pilavlardan, helvalardan, su böreklerinden, bu ölü menülerinden korkuyorum.
Mavi su, serin pürüzlü deniz, uğultulu motor sesleri, hakikat ile hayal arasındaki o incecik tüldeyim. Yani hayattayım. Bir elim sözde kendi yakamda ama elimden de azadeyim.