Kaygımız bütün insanlara ve varlıklara korkunç maskeler takar. Onlardan bu maskeleri çıkartırsak kendi yüzleri ortaya çıkar ve ürettikleri korku yok olur. Bu, ölüm için dahi doğrudur. Her gün hayatlarımız azar azar bizden alındığı için, her gün ölüme yaklaştığımız için var oluşumuzun son bulduğu saatin kendisi ölümü getirmez, yalnızca ölüm sürecini tamamlar. Buna dair korkular, hayal gücüyle ilgilidir. Ölüm imgesinin maskesi düştüğü zaman, bu korkular da yok olur.
"Tanrı'nın ölümü" kimilerini ateizmin ve anlamsızlığın umutsuzluğuna götürebilir ancak Tillich'e göre bu bizi şüphe ettiğimiz her şeyin üstündeki ve ötesindeki bir Tanrı'ya daha büyük ve daha derin bir imana götürür. Diğer bütün tanrıların kifayetsiz oldukları ispat olunduktan sonra geriye kalan Tanrı'ya dairdir bu yeni iman. Başka bir deyişle, şüphenin öteki tarafından çıkan bir Tanrı vardır ve biz o Tanrı'dan cesaret alırız.