pelin
@absint
Bu kitap, ismi gibi 52 tane surat buruşturmalık metinlerden oluşuyor. Beğendiğim çok az şey olduğundan incelememe onlarla başlamak isterim. Tarihteki kişi ve olaylardan kesit vermesini, varmak istediği noktaya bu şekilde ulaşmasını başarılı buldum. Tarihi figürleri insanlaştırarak, oldukça samimi bir şekilde anlatabiliyor. Münir Göle, metinlere ilgi çekici bir şekilde başlamayı ve okuyucunun ilgisini toplamayı biliyor. Ancak bu yüksek potansiyele sahip metinler, çoğunlukla sona yaklaştıkça bozuluyor.
Kitapla ilgili en büyük sıkıntılardan biri, yazarın kendini uyanık gösterme çabası olabilir. Güzel başlayan paragraflar birden "bak şimdi seni nasıl şaşırtacağım" der gibi ters köşe yapıyor. Fakat bu okurdan daha zeki olma çabası o kadar bariz ki çoğu zaman sadece gözlerimi devirmeme sebep oldu. Eğer ironik ya da zekice bir şey okuyacaksam bunun daha doğal bir şekilde gelmesini tercih ederim, bu kadar zorlama olması metinlerin etkisini azaltıyor. Buna bir örnek de, birçok bölümde "çarpıcı vuruş" adına son cümlenin ayrı paragrafta verilmesi olabilir. Bundan normalde hoşlanırım; ancak bu kitapta çoğu zaman o son cümlelerin ağırlığı hak edilmemiş gibi duruyor ve hedeflenen derinliği daha da azaltıyor.
Bir başka sorun ise kitabın yer yer cinsiyetçi olması; daha da kötüsü, yıllardır (belki de yüzyıllardır) var olan bu cinsiyetçi söylemlerin çok orijinal bir fikirmiş gibi sunulmasıydı. Mesela bazı yerlerde, kadınların kendilerine bakacak bir erkek arayacak, erkeklerin ise çok sayıda kadının fiziksel çekiciliğine odaklanacak şekilde evrimleştiği öne sürülüyor; ve bu fikirler sorgulanmıyor bile. Veya kitap boyunca ne zaman bir kadından bahsedilse illa ki dış görünüşü ile belirtiliyor; sadece "otuz beş yaşında bir kadın" denmiyor, gereksiz yere "otuz beş yaşında çekici bir
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Politikadaki hürriyet, bir yığın hürriyetsizliğin anahtarı veya ardına kadar açık duran kapısıdır. Meğer ki dünyanın en kıt nimeti olsun; ve bir tek insan onunla şöyle iyice karnını doyurmak istedi mi etrafındakiler mutlak surette aç kalsınlar. Ben bu kadar kendi zıddı ile beraber gelen ve zıtlarının altında kaybolan nesne görmedim. Kısa ömrümde yedi sekiz defa memleketimize geldiğini işittim. Evet, bir kere bile kimse bana gittiğini söylemediği hâlde, yedi sekiz defa geldi; ve o geldi diye biz sevincimizden, davul zurna, sokaklara fırladık.
Pencereden dışarı bakıyorum.
İçimde ateşler yakıyorum.
Yaptığım her yemek o ateşte pişiyor.
Doğurduğum her çocuk o ateşte eriyor.
Sevdiğim her erkek o ateşte ölüyor.
Bir bardak su içsem... söner mi?
İsteklerimi nehre gömsem... cinayetler biter mi?
Her şey senin yüzünden, diyor babam.
O kupkuru bir adam.
İçinde ne ateş var, ne su.
O da biliyor, benimse içimde hem ateş var, hem su.
8/10
4 günde okudu
·Okunma: 14 Temmuz 2025 09:42
·2025 18. kitabı
Ne zamandır hiçbir şey yapmadan, boş boş oturmadığımı, hayatın bu çocuksu lüksü elimden alalı ne kadar olduğunu düşünüp hüzünleniyordum. Benden bir şeyler bekleyen ya da benim bir şeyler beklediğim herkesi kısa bir süreliğine de olsa unutma fikri aklımı çeliyordu.
