Ferit Abuaf
@abuaf
Bir Dostoyevski aşığı
Yazar
Bakü
Bakü
16 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Okuduğum en iyi 80 sayfa idi...
Okuduğum yayın evinin üzerinden söylüyorum, okuduğum en iyi seksen sayfa idi. Böyle bir temiz aşk hikayesi yoktur. Cengiz Aytmatov’un adını edebiyata altın harflerle yazdırmak gerekir. Ki zaten öyledir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Geçmişte duyduğunuz bir hikaye gibi...
Fareler Ve İnsanlar, yazarın okduğum ilk kitabıydı. Ama ne kitaptı...
Tarifi mümkün olmayan bir tat bırakıyor ağzda. Sanki gerçekten de, çok çok eskiden duyduğunuz bir hikayeyi yine duyuyormuşsunuz gibi. Hatırladığım kadarıyla karakterlerin iç konuşması yoktu. Varsa da çok azdı. Ve siz bunu kitabı bitirdikten sonra fark ediyorsunuz. Muhteşem bir kurgu. Umudun yanında armağan ettiği zehri, çaresizliği, mecburiyeti ve arkadaşlığı iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Kısaca, okuyun ve okutun.
“Tavşanlara ben bakacağım, değil mi George ?”
“Evet Lennie, evet...”
Not : 1992 yılında çekilen filmide muhteşemdir!
Bu yorum tüm seri için geçerlidir
Bunu söyleyeceğim hiç aklıma bile gelmezdi ama evet, hiç bitmesini istemediğim fantastik bir seri oldu Buz Ve Ateşin Şarkısı. Yazarın hayal gücüne her kitabında daha da hayran kalıyorum. Bu kadar hanedanlar, bu kadar karakterler ve bu kadar uzun ve iç içe geçen olay örgüsüne rağmen, tek bir karakteri dahi unutmuyorsunuz. Serinin okumadığım son iki cildi kaldı elimde. Hem hemen bitmesini, hemde hiç bitmemesini istiyorum. George R.R. Martin sağolsun. Her yıl serinin son kitabını çıkaracağım diyor ama geçtiğimiz hafta, yazdığı yazıda bir yıl daha ertelendiğini dolayı yolla söyledi. Neyse, sorun değil. Onu o kadar çok anlıyorum ki...
Velhasıl kelam, seri kesinlikle gözünüzü korkutmasın. Hatta iştahlı kitap kurtların bile, serini çok kısa zamanda bitirebileceklerinden eminim.
Sağlıklı Hasta
Dünyada bir tek Dostoyevski’ni sevdiğimi herkes bilir. İnsan anlayan insanı sever. Ama Dostoyevski anlamaktan öteye gidiyor ve size kim olduğunuzu, zavallı, hasta, kibirli biri olduğunuzu gösteriyor. Beni ben yapan kitap dediğim kitaptır Yeraltından Notlar. Ama Beyez Geceler’deki adamda benim. İç sıkıntılı, hastalığı hayalperesttlik olan biriyim. Ahh, Dostoyevski’nin hastası olmak ne de güzel bir şey. Her zaman derim, Dostoyevski içimin Tanrısıdır. Yeraltından Notlar’da kanıtladığı gibi, ( ilk önce onu okumuştum galiba ) Beyaz Geceler’de de kanıtladı bunu. Dostoyevski’yi, normal insanların anlayacağını sanmıyorum. Keza Kafka’nı da öyle. Bunları anlayan insanlara toplumun “Kendini Beğenmiş” diye taktığı bir sıfat vardır. Oysa onlar bilmiyordu Yeraltından boylanan adamı. Onlar bilmiyordu diş ağrısını. Onlar bilmiyordu layığıyla acı çekmeyi. Ahh, Dostoyevski’nin hastası olmak ne de güzel bir şey...
Mektubu okuyan kişinin Zweig olduğunu biliyor muydunuz ?
Kitap nasıl yorumlanır bilmiyorum. Bu işe o kadar acizim ki, kendi yazdığım kitabı bile editörüme güç bela yorumladım. O yüzden affınıza sığınarak söylüyorum ki... Neyse, başlayalım.
Zweig bu kitabı yazarken, aslında karısının üzerindeki emeğini görmemesinden şüpelenerek, ( ya da, eğer onun sevgisinin tamamını göremediği için bir affet mektubu) yazmış. Yani bazı kişiler bunun böyle olduğunu söylüyor. “Beni hiç tanımayan sana” cümlesi, aslında karısının kendisi için söylediği bir cümle gibi işliyor Zweig.
Kitap, boğazda yumru besleyen ve her sayfasında o yumruyu büyüten bir kitap. Zweig bence bu novellada, saklı sevginin girilmemiş duygularına ustalıkla giriyor, her şeyi tüm yalınlığıyla okuyucusuna sunuyor. 10’dan fazla kitabını okudum ve bana kalırsa, başyapıtı “Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu” dur.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma