Бчсра
@abunchofhappiness_
Kendi peşimi bile bıraktım...
Kısa süren bir maceranın sonuna gelmiş bulunmaktayım. İlk kitapta gelişen olaylar sonucu çitin dışına atılan Ivy, ikinci kitapta adaleti yakalama fırsatını buluyor Bishop ile birlikte. Kendisi çitin dışına atıldıktan sonra, bir süre etrafı dolaşarak kalacak bir yer arıyor ve sonunda onun bulan iki insanla birlikte, kaldıkları kampta yaşamaya çalışıyor. Birgün Bishop'un kendi rızasıyla çitin dışına çıkması ve Ivy'i bulmasıyla resmen gözlerimden kalp çıktı Hani gönülleri bir olunca dünya durur ya! Ha, aynı öyle oldu. İkisi birlik oldular ve adaleti bulup, kendi istedikleri kişi olarak yaşamlarına devam ettiler. Geçen bu kitab hakkında soru sordum ve ikinci kitabın nasıl olduğunu, nasıl biteceğini öğrenmek istedim. Bana güzel ama sonu hemencecik bitti dedi, aynen de öyle oldu. Hemencecik bitti Sonu mutlu bitse de, keşke azıcık daha okusaydık diye düşünüyorum Distopya tarzına hayranım ve bu kitapla da bir kere daha hayran oldum
Reklam
İki kurucu aile ve onların eskiye dayanan savaşı...Başkan ve Kurucunun büyük babaları, barışı sağlamak adına on altı yaşına girmiş genç kızları, kendi seçtikleri ile evlendiriyor ve böylece iki aile arasında barışın kalmasını sağlıyorlar. Evlenen gençlerin bu konu hakkında asla söz söylemelerine izin verilmiyor. Yine öyle bir yılda Başkanın oğlu Bishop ve Kurucunun kızı Ivy evlendirilirler, fakat bu durumdan tek çıkarı olan Ivy'in önceden ailesiyle planlamış olduğu ihanetti; Ivy plan için gerekli olan bilgileri aldıktan sonra, eşi Bishop'u öldürecek ve ailesi de sırasıyla Başkanı öldürecekti. Hani sen bi plan kurarsın, yok şu gün şunu yapıcam, yok bunu yapıcam diye ama karşına öyle bi şey çıkar ki sen yapmaktan vazgeçmek değil de, yapamazsın. Vicdanın el vermez sana. Ivy, intikam ateşi ile çıktığı yolda, kendi hayatını mahvederek geri döndü. Sevdiği adamı öldürmektense, kendini öldürmeyi daha uygun görerek canını hiçe saydı. Yaşadıkları yerde bir suçluya en iyi ceza vermek idam etmek değil de, onların yaşadığı yeri çevreleyen çitin arkasına sürmek. Çünkü onun arkasında ne olduğunu kimse bilmiyor ve oraya atılan haklı ya da haksız olan mahkumlar, en fazla şanslı ise bi kaç gün yaşıyor değilse zaten ilk günden kaybediyor. Ivy hatası sonucu çitin arkasına atıldı ve ben yıkıldım Meraktan hemen ikinci kitaba başladım, distopya tarzı her zaman sevdiğim bir tarzdır, okurken kendimi resmen açlık oyunlarında hissettim Onu da çok seviyorum ve bu seri de birazcık ona benziyor. Birinci kitap çok gıcık bir şekilde bitti, umarım ikinci kitap beni tatmin eder
"Seninle Çılgın Cuma'da ki şu değiş tokuşlardan birini yapmak için her şeyi veririm Ambrose. Sadece bir gün için bedenlerimizi değiştirelim istiyorum. Bir saniyesini bile boşa harcamazdım. Rita'nın kapısını çalar, Becker'a birkaç yumruk atar, Rita'yı omuzuma atıp ikimiz de kımıldamayacak duruma gelene kadar ara vermezdim. Bunu yapardım."
"Rita mı? Sen Rita'dan mı hoşlanıyorsun?"
"Rita'ya aşığım. Hep aşıktım. Ve o bir serseri ile evlendi, bunun bencilce rahatlatıcı bir tarafı da var tabi. Eğer düzgün, yakışıklı, cillop gibi bir herifle evlenseydi daha da üzülürdüm."
Ambrose tekrar kahkahalarla gülmeye başlamıştı. "Farklı bir şeysin sen Bailey. Mantığın paha biçilemez."
