Beyza acar
@acamar
Hiçbir şey, yeryüzündeki hiçbir şey bir insanın çaresizliğini, yenilgisini, teslim oluşunu, yaşayan bir ölüye dönüşmesini bu hareketsizlik kadar sarsıcı bir şekilde anlatmaz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
normal
Normallik fikir birliğinden başka bir şey değildir. Yani, çoğunluk bir şeyin doğru olduğunu düşünür, dolayısıyla o şey doğru -nor-mal- olur
Bazı şeyleri sağduyu belirler: Bir gömleğin düğmelerini öne dikmek mantık işidir, çünkü bunları yandan iliklemek çok zor, arkadan iliklemek ise imkansızdır.
Oysa bazı şeyler vardır ki, sırf insanların çoğunluğu öyle olmaları gerektiğine inandığı için yerleşir, normlaşırlar…..
“Beni özledin mi, Alina?” Uzaklardayken beni özledin mi ?”
“Hem de her gün,” dedim dürüstçe.
“Ben seni her dakika özledim. En kötüsü de neydi biliyor musun? Sana bir şey söylemek için ya da sırf sesini duya bilmek için etrafta seni aramaya alışmışken, günün birinde artık yanımda olmadığını anlamamdı. Bunu fark edince dünyam yıkıldı. Aynı şeyi her yaşayışımda kendimi hayatın tokadını yiyip yere yıkılmış gibi hissetim.
İyi bir yüreğin varsa eğer, kapkara bir marsık bile olsan, yüzün sevimli görünür, diye devam ettim. Kötü bir yürek ise, en güzel yüzü çirkinden de beter eder.
“Kafesten kaçmayı muhteşem bir gösteri olarak sunabilecekken bir kafesin içinde neden yaşayacaksın ki?”
