İnsandaki büyüklük için ifadem amor fati'dir*: başka bir şeyi istememek, ne ileriye ne geriye ne tüm bengiliğe doğru. Zorunlu olana ne yalnızca katlanmak, ne de gizlemek onu - her türlü idealizm zorunlu olan karşısında yalancılıktır-, aksine, sevmek onu...
*yazgını sev
Gözlerimle gördüm onu: yetenekli, zengin ve özgür yapılı doğalar daha otuzlu yıllarda ''rezilce okudular'', şimdi artık kıvılcım çıkartsınlar - ''düşünceler'' versinler - diye sürtülmeleri gereken bir kibrit çöpüdürler. - Sabah erken, gün doğarken tüm zenginliğiyle, enerjisinin şafak vaktinde bir kitap okumak - terbiyesizliktir bence! - -
Başka bir akıllık ve kendini savunma da, kişinin olabildiğince az tepki göstermesi ve ''özgürlüğünü'', kendi insiyatifini adeta askıya almak ve salt bir tepkici haline gelmek zorunda kalacağı durumlardan ve koşullardan uzak durmasıdır.