Sonunda… 459 sayfa ama 100 sayfaya sığdıralabilecek bir hikaye fazlasıyla betimlemeler var. Hikayesi ağalara yönelik sisteme yönelik şimdilik . Yaşar Kemal i çok sevsem de sinirlenerek okuduğum bir eser oldu , çok yordu…
Eğer karşınızdakine sevdiğiniz yada sevmediğiniz sırf kalbi kırılmasın diye “hayır” , “yapmam” diyemiyorsanız mutlaka bu kitabı okuyun derim . Örnek bir eser olmuş bu konuda . Eski ben i gördüm eser de açıkçası, biraz kendimi okudum sanki.. Keşke bunu yıllar önce okusaydım da hayatta tecrübe ettiğim şeyi bu eserde yıllar önce öngörseydim..
Kitabı açtığım gibi okudum, bırakmak dahi istemedim, olay örgüsü o kadar merak uyandırıcıydı ki...
Klasik Stefan Zweig :)
Herkesin okuması gereken bir eser, özgürlük mü yoksa mecburiyet mi?
Kitabı açtığım gibi okudum, bırakmak dahi istemedim, olay örgüsü o kadar merak uyandırıcıydı ki...
Klasik Stefan Zweig :)
Herkesin okuması gereken bir eser, özgürlük mü yoksa mecburiyet mi?