Bir insanın hayatındaki *her şey olmak* en büyük kurban tuzağıdır.
Kim seni hayatının merkezine koyup her şeyi yaparsa sen bunun bedelini hayatın boyunca ödemek zorunda hissedersin.
"Beni öyle bir yere koydu ki buna layık olmalıyım'' diyen içsesin seni esaret altına alır.
Senin için her şeyi yapan o kişi "Bak senin için arkadaşlarımdan vazgeçtim, bak senin için kendimden, hayatımdan vazgeçtim" telkinleriyle aslında sana da aynısını yapman gerektiğini söyler.
Onun beklentisi seni tuzaklayarak hareket etme ve karar mekanizmalarını iptal etmektir.
Bağımlı ilişkiler çeşitli iptal mekanizmalarıyla kurulur.
Anne baban senin için hayatta bir şeylerden vazgeçmişlerdir, bunun karşılığında sen de hayatında bir şeyleri sırf onlar istediği için iptal etmek zorunda hissedersin.
Böylece sahte bir adalet sağlarsın, kendi içindeki bazı duyguları yatıştırır, inandığın kimi değerleri pekiştirirsin.
Ama unutma, *"Sen benim her şeyimsin"* diyen bir insanın hayatından çıktığında o kişi için *hiçbir şeye dönüşürsün.*
> 📚 Kurtarıcı mısın Kurban mı?