Suretini bekleyen çerçeveler gibi,
Astık ruhumuzu boş duvarlara
Kadehler doluydu bir vakitler
Şimdiyse feri sönmüş gözlerimin kıyısına
Vuran yalnızca boş şişeler
İçimize atıklarımızda bekledik
Uzun zaman gelen giden olmadı
Sardık yaralarımızı
Bahar geldi yaz geçti
Kiraya verdiğimiz kalplerimizde
Kışa kadar oturan hiç olmadı...