Geçmişte davranışları suçlanarak düzeltilmiş kişiler,
suçlanmaya karşı hassastır. Suçlanacaklarını
hissettiklerinde öfkelenirler. Bu, 'suçluluk psikolojisi'
diyerek geçiştirilecek bir durum değil, suçlulukla hassaslaştırılmış
kalbin yeni suçlanmalara karşı yaşadığı
acının reddidir. Saldırganlıkları, bu acıyı duymamak
için acıyı uyandıran kişiyi durdurma çabasıdır.
Doğru olan; bizim dışımızdaki yanlışlar karşısında kendimizi kötü hissederek savaşmayı değil, iyilik halimizi koruyarak o yanlışı düzeltmeyi ve bunu hem kendimizle hem de karşımızdaki ile barışık olarak yapmayı öğrenmemizdi...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İncinmişliğin öfkesi, bunu taşıyan kişi için duygusal
yük, inciten kişi için ise şefkatsizlik barındırır ...
Âdem olanın hayr olur âdemlere kasdı
İnsanlığa insanda budur işte delâlet
“O tek insanı bulabilsem, kurtulacaktım!”
