rabia adeviyye
@adeviyye__
Şu anda okuduğu kitap
acele etmesiyse, sanılanın aksine, sonu uzaklaştırmaz, yaklaştırır. umutsuz çabaları alkışlamak, çapalayan ellere en büyük hakarettir çünkü. çapalayan, çabalayan, yani yazgısı olan sonu bile çabuklaştıran ellere..
Reklam
geç kalmış bir yaşamın umudu ne denli geçmişe ve geleceğe uzanır?
çünkü başlangıçta susan çöl, üzerinden geçen geriye, bir ölüm bırakmıyorsa eğer, bir hikaye bırakıyor. ve büyün bahâneler çölün sırtına kalsa da, kalbinin bir köşesi kedere dokunan hiçbir hikâye nedensiz yazılmıyor. çölün aşka bahânesi var! yoksa çölün bahâ nesi var?
elendim, tek kaldım, çokluk içinde.
sular yükseldi, karanlık çöktü.
çaresizdim, umman-ı hakikatte gark olmuştum.
hep teşbih içinde.
neden bütün hayatım sürgündeymişim gibi geçti?
neden sadece ve sadece kendi ayak seslerimi duydum evin içinde?
Reklam