"Sana karşı kin tutmayı hayal etmek, Nastenka!
Huzuruna, sakin mutluluğuna gölge düşürecek kara bulutlar mı?
Acı sitemlerimle kalbine acı çektirtmek mi? Kalbini gizli bir vicdan azabı ile zehirlemek mi? Evleneceğin gün, onunla yan yana yürürken siyah saçlarını süsleyen narin çiçeklerden tekine bile zarar verebilir miyim?
Ah, asla asla!"
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Sizi kırdım, ama bildiğiniz gibi;
*seven insan kırgınlıkları hemen unutur.*
Ve, siz de beni seviyorsunuz."
"Ah, ne olur, siz o olsaydınız!" sesi kafamda çınladı.
Bu sözlerini unutabilir miyim, Nastenka?
"Niçin birbirimize karşı daha kardeşçe davranamıyoruz?
Niçin en iyi insan bile karşısındakinden bir şeyler gizliyormuş gibi, bütün düşündüklerini açıklamıyor da aklının bir köşesinde saklıyor? Niçin sözlerimizin boşa gitmediğini bildiğimiz zamanlarda bile, içimizden geçenleri olduğu gibi söyleyemiyoruz?
Sanki herkes olduğundan sert görünmek istiyor, duygularını hemen ifade ederse, haksızlık etmiş olacağından korkuyor."