"Hayali dünyam günden güne solacak, hayallerim ağaçlardaki sarı yapraklar gibi birer birer dökülecek ve bu hayal dünyam sonunda yıkılacak...
Ah, Nastenka! O zaman hem yalnız, yapayalnız kaldığım hem de yitirdiğime pişman olabileceğim hiçbir şeyim, gerçekten de hiçbir şeyim olmadığı için üzüleceğim."
"Hayallerim nerede?' diye zaman zaman kendime sorar 'Yıllar ne kadar hızlı uçup gidiyor.' derim. Sonra yeniden 'bunca yıl ne yaptın?' diye kendi kendime sorarım. Hayatının en iyi senelerini nereye gömdün? Yaşadın mı, yoksa yaşamadın mı? Kendi kendime derim ki, bak Dünya nasıl gitgide soğuyor?"
"Onun değişik bakış açısına göre bizim, sizinle benim hayatımız Nastenka, duygusuz, uyuşuk, keyifsiz bir şekilde akıyor.
Ona göre hepimiz; kaderimize küskün,hoşnutsuz ve kendi yaşamından yorgun düşmüş insanlarız."