Zaman geçtikçe, vicdanımızı giderek damarlarımızda dolaşan kanın rengine ve gözyaşlarımızın tuzuna buladık, bu da yetmiyormuş gibi, gözlerimizi içimizi gören birer aynaya dönüştürdük, sonuçta gözlerimiz, ağzımızla inkar etmeye çalıştığımız şeyleri çoğu zaman hiç çekincesiz gözler önüne serer hale geldi.
"...hayatta şiire gereksinmemiz vardır, şiirden biz her neyi anlıyorsak.Yaşamın kendisi şiirseldir, keşke doğru insanlarla karşılaşsak, doğru amaçlar peşinde koştursak..."